जीवनाचा रंगमंच

जीवन हा देखील एक रंगमंचच आहे.तीन प्रवेशांचे हे नाटक शिकण्यातून ,अनुभवातून साकारले जाते.अनुभव हा या नाटकातील सर्वात मोठा गुरू!  तो आधी परीक्षा घेतो अन मग शहाणं बनवतो. या रंगमंचावरील आपली एंट्री अन एक्झिट मात्र 'त्या' दिग्दर्शकाच्या हाती असते ज्याला आपण कोणी प्रत्यक्ष पाहिले नाही पण रोज नवा सूर्य पाहायला देणारा तो  मात्र जन्माचा पडदा उघडून मृत्यूचा पडदा झाकण्यापर्यंत हे सारं नाटक घडवून आणतो.या दरम्यानची कलाकारी सादर करण्याची सर्वस्वी जबाबदारी ज्याची-त्याची. आपल्या सादरीकरणाने समाजरूपी प्रेक्षकांची वाहवा मिळवायची की तिरस्कार हा आपला प्रश्न..अंक सुरू आहे तोपर्यंतच दाद मिळायला हवी...पडदा झाकल्यावर समजून त्याचा उपयोग काय??..---सुनिल अस्वले(सुवर्णविलास)